Ekibinizdeki en sadık kişiyi düşünün.
İstenmeden fazla mesai yapan. Şikâyet etmeden ek proje üstlenen. Talep mantıksız olsa bile geri adım atmayan.
Şimdi şunu düşünün: o talepler en çok kime gidiyor?
Duke Üniversitesi, West Virginia Üniversitesi ve Arizona State Üniversitesi’nden araştırmacılar, sadık çalışanlara işyerinde gerçekte ne olduğunu incelemek için dört ayrı çalışma yürüttü.
Bulgu, çoğu yöneticinin beklediği şey değildi.
Sadık çalışanlar korunmuyor. Önce ödüllendirilmiyor.
Seçici olarak sömürü hedefi haline getiriliyor.
.
Şirketlerin Maliyetlerini Azaltır- Buraya Tıklayın
.
Mekanizma son derece net.
Yöneticiler sadık çalışanları kötü niyetle hedef almıyor. Onları bir varsayım nedeniyle hedef alıyor — sadık insanların, bağlı oldukları kişiler için kişisel fedakârlık yapmaya hazır olduğu varsayımı.
Bu varsayım doğru.
Ve sadık çalışanları tam da bu yüzden sömürülebilir kılıyor.
Birinci çalışma, sadakat itibarına sahip çalışanların kötü muameleyi kabul etmeye daha istekli algılandığını — ve buna orantısız biçimde maruz kaldığını gösterdi.
İkinci çalışma bu örüntünün diğer değişkenler kontrol edildikten sonra da geçerliliğini koruduğunu doğruladı.
Sonra araştırmacılar soruyu tersine çevirdi.
Sömürüye razı olan çalışanlara ne oluyor?
Üçüncü ve dördüncü çalışmalar ters nedensel yolu buldu: direnmeden kötü muameleyi kabul eden çalışanlar daha güçlübir sadakat itibarı kazanıyordu.
Bu da onları bir sonraki seferde yeniden hedef haline getiriyordu.
Sizi durdurması gereken kısım burası.
Bu veride sadakat ve sömürü birbirinin karşıtı değil.
Birbirini besleyen bir döngü.
Sadık çalışan mantıksız talebi kabul ediyor. O kabul sadakat sinyali veriyor. O sinyal bir sonraki mantıksız talebi çekiyor. Döngü sıkılaşıyor — ve araştırmacılar buna tam olarak ne olduğunu söylüyor: kısır döngü.
Çoğu liderlik çerçevesinin ele almadığı bir sonuç var burada.
Organizasyonlar sadakat kültürü inşa etmek için ciddi kaynak harcıyor. Onu ölçüyorlar, ödüllendiriyorlar, değerler bildirgesine yazıyorlar.
Ama sadık davranış çalışanları daha sömürülebilir kılıyorsa — ve sömürü kabullenmek sadakat itibarını güçlendiriyorsa — o zaman yapısal korumalar olmadan sadakati kutlayan kültürler bağlılık inşa etmiyor.
Ona en çok yatırım yapanlardan kaynak çeken bir sistem inşa ediyor.
Bu araştırmanın bıraktığı soru, sadakatin önemli olup olmadığı değil.
Önemli. Prososyal etkileri gerçek. Güven, iş birliği, uyum — bunlar gerçek organizasyonel varlıklar.
Soru şu: organizasyonunuz sadakati ödüllendiriyor mu — yoksa organizasyonun ihtiyaç duyduğu her şeyi emip kaldıracağını mı varsayıyor?
Bunlar aynı şey değil. Ve en sadık çalışanlarınız bu farkı çoktan biliyor. Henüz bir şey söylemediler.
Kaynak: Stanley ML, Neck CB, Neck CP. Loyal workers are selectively and ironically targeted for exploitation. Journal of Experimental Social Psychology. 2023. DOI: 10.1016/j.jesp.2022.104442
